Zapominanie

Zapominanie jest największym dobrodziejstwem ludzkiego mózgu. Najpierw z pamięci wymazują się zapachy, potem poczucie bliskości, w końcu zarys twarzy, ciało. Nawet najbliższy człowiek staje się obcy, zastępują go nowi ludzie – jeszcze dalecy. Ten moment jest trudny. Próba odnalezienia siebie w tym liminalnym momencie, kiedy jeszcze poprzednie wyobrażenie jest żywe, a nowe dopiero nabiera życia.Czytaj dalej „Zapominanie”

Patrząc w okna hotelu Qubus

Palę na balkonie i patrzę na hotelowych gości, którzy nieświadomi mojego istnienia, przechadzają się nago po pokoju z turbanami z ręczników na głowach. Ich wierne ciała, w tym jednym momencie – nierozerwalnie razem, składają się na dziwny obraz, tak że nawet Hopper mógłby umieścić ich we dwójkę w jednym malarskim kadrze. A może tylko transponujęCzytaj dalej „Patrząc w okna hotelu Qubus”